Gepensioneerd en toch een burn-out

Interactieve lezing:
“Jij hebt immers alle tijd… toch?”

Tijdens de interactieve lezing “Jij hebt immers alle tijd… toch?” stond een herkenbaar thema centraal: altijd klaarstaan voor anderen, helpen wanneer dat wordt gevraagd, en ondertussen ongemerkt de eigen grenzen overschrijden. De lezing werd verzorgd door Lies van Houtem en is gebaseerd op haar boek “Jij hebt immers alle tijd… toch” – Gepensioneerd en toch een burn-out.

In een open en veilige setting gingen deelnemers met elkaar in gesprek over tijd, verwachtingen, schuldgevoel en het belang van goed voor jezelf blijven zorgen, juist in een levensfase waarin vaak wordt gedacht dat “de tijd er nu wel is”.

De lezing bood veel ruimte voor herkenning, uitwisseling en persoonlijke reflectie. Eén van de deelnemers deelde na afloop haar ervaring. Hieronder leest u haar ervaringsbericht, in haar eigen woorden.

Ervaringsbericht van  Jeanny

“Beste,

Lezing ‘Jij hebt immers alle tijd … toch’ – Microlab, woensdag 21 januari

Een warm ontvangst met koffie of thee, een kleine groep samen om een tafel in een kleine zaal wat een huiskamergevoel geeft, gezellig, hier is over nagedacht.

Lies van Houtem heet ons welkom. We stellen elkaar voor en mogen aangeven wat de reden is om naar deze lezing te komen. Dat was op zichzelf al heel leerzaam, maar ook mooi hoe Lies luisterde door in te gaan op hetgeen er gezegd werd.

Je hebt immers alle tijd totdat! er een beroep op je gedaan wordt. Bijvoorbeeld om op je kleinkinderen te passen, ja natuurlijk, leuk, dat wil je heel graag, daar zeg je geen nee op.

Je vriendin is ziek en vraagt om boodschappen voor haar te doen, natuurlijk zeg je ja. Iemand helpen geeft ook een goed gevoel en zeker voor iemand waar je graag mee optrekt. Ook al heb je niet alle tijd, je maakt er graag tijd voor want jij kan dat toch!

Maar wat als je al een leuke afspraak hebt? Deze maar verzetten want de ander zit erg hoog en heeft hulp nodig? Maar dat geeft een gevoel alsof je eerst aan jezelf denkt en zo zijn we niet opgevoed toch! Riekt naar egoïsme.

Helpen, daar zijn we mee opgevoed. De kinderen hebben immers een drukke baan, kinderen naar sport brengen enz. Je vriendin zit in nood, ja daar wil je graag bij helpen. De afspraak die je zo graag wilde kan wel een andere keer! We hebben immers tijd?

Totdat! Je lijf gaat protesteren, je geest of wil gaat opspelen. Je bent geen 18 meer, ook geen 50, maar je bent ook niet oud en je wil graag iemand vooruit helpen, maar ook graag eens kunnen zeggen of ze iemand anders willen vragen omdat je even tijd voor jezelf nodig hebt.

Het schuldgevoel begint op te breken. We moeten immers de ander helpen, ontlasten, maar ben ik mezelf niet aan het belasten?

Wordt het niet tijd om nee te zeggen?

We willen graag helpen of iemand ondersteunen, maar ook graag ruimte om ja of nee te mogen zeggen. En fijn als dat gerespecteerd wordt, zodat we in goede harmonie met elkaar mogen omgaan en helpen met plezier gedaan kan worden, zonder schuldgevoel.

Omzien naar elkaar maakt de wereld mooi, maar mag geen last worden. En ga niet denken dat het jou niet overkomt. Tijd is kostbaar, jijzelf bent ook kostbaar. Als je overbelast raakt, breek je en daar is niemand mee gebaat. Dan moet jij hulp vragen, en moet iemand anders tijd hebben om jou te helpen. Wie?

Ik denk terug aan een fijn samenzijn. Erg leerzaam, de sfeer was ontspannen en ieder kreeg zijn tijd. Lies deed het erg goed.

Zuid&Zo mag van mij meer zulke lezingen verzorgen. Zelf denk ik dan aan thema’s als grenzen stellen, hoe ga je om met schuldgevoel en hoe ga je om met mensen die kwetsbaar zijn of je grenzen niet respecteren.

Met vriendelijke groet,
Jeanny”

Boek uitgelicht: Jij hebt immers alle tijd… toch

Gepensioneerd en toch een burn-out – Lies van Houtem

De thema’s die tijdens de lezing aan bod kwamen, worden verder verdiept in het boek Jij hebt immers alle tijd… toch. In dit boek beschrijft Lies van Houtem op een herkenbare en invoelbare manier hoe mensen na hun pensioen vaak onbewust steeds meer op hun bord krijgen. Omdat ze beschikbaar lijken, omdat ze willen helpen, en omdat nee zeggen zo moeilijk is.

Aan de hand van het verhaal van Sandra laat het boek zien hoe goedbedoeld zorgen voor anderen langzaam kan veranderen in overbelasting. Het maakt zichtbaar hoe verwachtingen – van anderen én van jezelf – invloed hebben op je energie, je grenzen en je welzijn. Veel lezers herkennen zichzelf in de situaties en gevoelens die worden beschreven.

Het boek nodigt uit om stil te staan bij vragen als: waar blijf ik zelf?, wanneer is helpen nog fijn? en hoe zorg ik goed voor mezelf zonder schuldgevoel? Het biedt geen snelle oplossingen, maar wel herkenning, rust en waardevolle inzichten.

Leestip

Het boek is verkrijgbaar via de reguliere boekhandel en online aanbieders.