Rondleiding Tentoonstelling “Kamers”

Geïnspireerd door het boek van de Franse schrijver Georges Perec Het leven een gebruiksaanwijzing denkt gastconservator Hans de Wit na over wat een huis – een villa met verschillende kamers zoals het Albert van Abbehuis – kan losmaken in de ervaringswereld van de kijker – kijk mee tijdens de rondleiding door de tentoonstelling.

In Het leven een gebruiksaanwijzing beschrijft Perec 99 van de 100 kamers van een groot huis in de fictieve rue Simon-Crubellier te Parijs. Kamer per kamer laveert hij door het gebouw en beschrijft gedetailleerd elk vertrek, met alle voorwerpen die er zich in bevinden, alle mensen die er hebben gewoond, al hun dromen, verlangens, en het komen en gaan van hun (on)geluk. Meer dan 500 personages in zo’n 700 verhalen; een waanzinnige onderneming die dwingt tot langzaam en nauwkeurig lezen.

Die fascinatie tracht Hans de Wit over te brengen. Hij zocht bij zijn uitgenodigde gasten in het Huis naar eigenschappen die grenzen aan het absurde in hun fascinaties voor het ontrafelen, opbouwen en interpreteren vanuit een pseudo-wetenschappelijke houding. In de ruimtes zal een vlechtwerk van verhalen ontstaan op basis van analyses van de werkelijkheid. Of is het de onwerkelijkheid? Zo volgt Hans Vijgen letterlijk over de wereld de breedtegraad N 51° 34.190′ die exact over de werktafel in het midden van zijn atelier loopt. Vijgen maakt langs deze lijn al jarenlang een (virtuele en daadwerkelijke) reis, te beginnen bij de nulmeridiaan van Greenwich met telkens een verschuiving van 1 graad in oostelijke richting. Tenslotte resulteert dit project in de registratie van een droom en daad. De observaties van Jolijn van den Heuvel zijn intiem en teder, maar ook verrassend streng, alsof ze ervan overtuigd is dat er een onzichtbare werkelijkheid bestaat waarvoor ze bewijzen moet vinden. Tim Breukers zoekt naar onderwerpen waarin de noodzaak tot menselijke hoogmoed een rol spelen. Hij verwijst daarbij zowel naar de mythische voorlopers zoals Icarus’ val of de vlucht met de Hindenburg als naar de uitdagende aard van het kunstenaarschap. Max Kuiper brengt zijn geluidscollages Les Horribles Travailleurs. Deze collages maakt hij met de in het gebouw aanwezige materialen in samenspel met de akoestische eigenschappen van de kamers in het Huis.

Een van de beroemdste uitspraken van Perec is: ‘Schrijven is een spel dat je met zijn tweeën speelt.’ Daarbij leek hij er een duivels genoegen in te scheppen zijn lezer op de proef te stellen. Zo kun je wekenlang in dit boek ronddwalen zoals zijn personages door het gebouw, en net zoals zij zullen we bij tijd en wijle moedeloos van worden, geïrriteerd raken, euforisch, teleurgesteld, blij en soms dat alles tegelijk. Kortom: lezen als het leven zelf, concludeerde Ivo Victoria in de Volkskrant bij het verschijnen van de Nederlandse vertaling van het boek (30 april 2016). In Hans’ blik op het Huis wordt ‘kijken als het leven zelf’.

Vanuit het standpunt van een schrijver is Het leven een gebruiksaanwijzing een haast onuitstaanbare verkwisting van ideeën terwijl het voor de lezer een uitbundig feest is waarin hij de ene fascinatie na de andere krijgt geserveerd. De deelnemende kunstenaars zijn allemaal specialisten in hun fascinatie om het leven te vangen.

Curator: Hans de Wit

Deelnemers:
Tim Breukers
Jolijn van den Heuvel
Max Kuiper
Hans Vijgen
Hans de Wit